Γιάννης Παππάς: «Σταθερά δίπλα στους αλιείς. Με τεκμηρίωση, διεκδίκηση και συγκεκριμένες λύσεις».

Μετά και τη χθεσινή σύσκεψη στην Κάλυμνο με τον Πρόεδρο της Μέσης Αλιείας, Κωνσταντίνο Σαρούκο, τον Αντιπρόεδρο του Συλλόγου Αλιέων Μεγάλων Πελαγικών Ψαριών, Γιάννη Καρδούλια, και τον Πρόεδρο Παράκτιας Αλιείας, Μανώλη Κουλλιά, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι:

Είμαι και θα παραμείνω δίπλα στους αλιείς της Καλύμνου, των Δωδεκανήσων και ολόκληρης της Ελλάδας.

Θα κάνω, και θα κάνουμε, ό,τι περνά από το χέρι μας, με επιμονή, τεκμηριωμένες παρεμβάσεις και συνεχή διεκδίκηση, ώστε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν να βρίσκουν πραγματικές και εφαρμόσιμες λύσεις.

Το υψηλό κόστος των καυσίμων, η ακρίβεια και οι ζημιές στον εξοπλισμό πιέζουν ασφυκτικά το εισόδημα των επαγγελματιών αλιέων και απειλούν την ίδια την επαγγελματική τους επιβίωση.

Η αγωνία τους είναι απολύτως δικαιολογημένη και απαιτεί ουσιαστικές απαντήσεις.

Θεωρώ, όμως, υποχρέωσή μου να αναγνωρίζω με ειλικρίνεια και τις εκκρεμότητες.

Η ανακοίνωση ενός μέτρου, η εφαρμογή του και η πραγματική καταβολή της ενίσχυσης είναι τρία διαφορετικά στάδια. Οι αλιείς δικαιούνται να γνωρίζουν ποιος ενισχύεται, πότε ενισχύεται και ποιο είναι τελικά το πραγματικό όφελος για τον ίδιο τον επαγγελματία.

Τον Ιούνιο ανακοινώθηκαν επτά μέτρα, μεταξύ των οποίων η ενίσχυση του αλιευτικού πετρελαίου κατά 16 λεπτά ανά λίτρο για τον Απρίλιο και τον Μάιο και κατά 12 λεπτά για τον Ιούνιο. Παράλληλα, προκηρύχθηκε πρόγραμμα ύψους 16 εκατομμυρίων ευρώ για επενδύσεις στα αλιευτικά σκάφη.

Πρόκειται για διαφορετικές παρεμβάσεις, με διαφορετικό σκοπό και διαφορετικό χρόνο υλοποίησης. Δεν μπορούν, επομένως, να παρουσιάζονται ως απόδειξη ότι έχει αντιμετωπιστεί συνολικά η σημερινή πίεση που βιώνει ο αλιευτικός κόσμος.

Η δημόσια και ξεκάθαρη τοποθέτησή μου στις 26 Ιουνίου για το αλιευτικό πετρέλαιο και τον λαγοκέφαλο είναι καταγεγραμμένη.

Η πολιτική κριτική χρειάζεται ακρίβεια. Και η ακρίβεια απαιτεί να γνωρίζουμε τις ημερομηνίες, τα μέτρα, την εφαρμογή τους και τα πραγματικά αποτελέσματά τους.

Το ίδιο ισχύει και για το ζήτημα των τουρκικών αλιευτικών.

Η αναφορά μόνο στην κατάργηση του παλαιού άρθρου το 2019 αφήνει μια ελλιπή εικόνα. Το 2021 προστέθηκε το άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ποινικές κυρώσεις για αλιευτική δραστηριότητα χωρίς άδεια από σκάφη τρίτων χωρών στα ελληνικά χωρικά και εσωτερικά ύδατα, ενώ προβλέπεται και δυνατότητα εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής σε μελλοντικό ελλιμενισμό.

Είναι το υφιστάμενο πλαίσιο επαρκές και, κυρίως, εφαρμόζεται αποτελεσματικά;

Αυτό χρειάζεται σοβαρή εξέταση, χωρίς εύκολες πολιτικές διατυπώσεις.

Ζητώ αποτελεσματική επιτήρηση, τεκμηρίωση των παραβάσεων και πλήρη εφαρμογή του νόμου.

Οι εποχικοί περιορισμοί για την προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων χρειάζονται επιστημονική αξιολόγηση και τεκμηρίωση. Η παράνομη αλιεία, από την άλλη, χρειάζεται ουσιαστική και αποφασιστική αντιμετώπιση.

Οι δύο αυτές υποχρεώσεις δεν είναι αντίθετες. Πρέπει να υπηρετούνται ταυτόχρονα.

Ο έλεγχος της Πολιτείας, αλλά και η πολιτική κριτική, γίνονται ισχυρότεροι όταν στηρίζονται σε στοιχεία, αποδείξεις και εφαρμόσιμες προτάσεις.

Οι γενικές καταγγελίες, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία, δεν τεκμηριώνουν ευθύνη ή συνευθύνη και τελικά υπονομεύουν τον ίδιο τον διάλογο που χρειάζεται ο αλιευτικός κόσμος.

Η ευθύνη απέναντι στην πατρίδα δεν μετριέται με συνθήματα.

Μετριέται στην πραγματική προστασία της παραγωγής, των θαλάσσιων πόρων, της νομιμότητας και των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στα νησιά μας.

Αυτή την ευθύνη υπηρετούν η γνώση, η τεκμηρίωση, η λογοδοσία και πάνω απ’ όλα λύσεις που αντέχουν στην πράξη.

Με αυτή την κατεύθυνση, μέσα στην επόμενη εβδομάδα έχει προγραμματιστεί σειρά επαφών με τα αρμόδια Υπουργεία, προκειμένου να τεθούν συγκεκριμένα τα ζητήματα των αλιέων και να αναζητηθούν λύσεις στα προβλήματα που παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Η προσπάθεια συνεχίζεται με επιμονή, θεσμικές παρεμβάσεις και συνεχή επικοινωνία με τους ανθρώπους της αλιείας, ώστε οι ανάγκες τους να μετατρέπονται σε συγκεκριμένες αποφάσεις και αποτελέσματα.